जीवनका कहानी अनेकौं होलान्
प्रेमका परिभाषा र पात्र पनि धेरै होलान्
तर हामी बिच सम्बन्ध सधैँ हामी नै रहन्छौं
हामी नै हुन्छौं चाहे जीवनले नयाँ अध्याय शुरु गरोस्
या नयाँ बाटो रोजोस्
सदियौँ पुरानो प्रेमिल यात्राको पनि पूर्ण विराम रहोस् यद्यपि जीवन्त प्रेम
गर्न पाइयोस् आशातीत म
हुन्थ्यौ भने तिमी
गणित किताबको फर्मुला
म उहिल्यै भुलिसक्थे
हुन्थेउ भने तिमी
विज्ञान किताबको परिभाषा
म उहिल्यै भुलिसक्थे
हुन्थेउ भने तिमी
आमाले गरेको गाली
बाले कुटेको क्षण
म उहिल्यै भुलिसक्थे तिमीलाई
तर
तिमी त हौ बेस्सरी दुखेको दिन
बेस्सरी रोएको रात
तिमी त हौ मुटु छेडेको सम्झना
श्वास अँठ्याउने याद
अब भन
कहिले मनको मझेरीमा
कहिले मस्तिष्कको आँगनमा
र कहिले कलेजीको गुन्द्रीमा
वर्षौँ देखि नाची बसेकी तिमीलाई
म कसरी भुलौं ।
–इश्वरजंग थापा मगर
कावासोती, २- नवलपुर
